Dokultur...?

24. april. D e ei go stund sia d. Må ha vør eksamensstresset og den totale avkoblinga frå kvardagens kjas og mas ette siste eksamen som kan lastast for ditte longe oppholdet. Eller sløvhet. Uansett så he ej i alle fall no vør fire veke på Bibelskolen i Grimstad og jobba, og he berre ei lita veke igjen før d ber t Karmøy og bryllup før turen gjeng vidare t Sunnmørsalpane. Men nok om d.

Ken he vel ikkje haurt om jente som klaga på at gutta aldri legg dosetet ned igjen, men let d stå oppe? Mi oppfatning e i alle fall at den sutringa der e ganske så utbredt i Norges langstrakte land. I går va en del av jobben min her på BiG å vaske campingavdelinga, sia her no e en del campinggjesta på bruket. På herretoalettet e der fire toalett og fire pissoar, mens der på jentedoen e heile sju dassa. Vanligvis tenke ej ikkje så mykje over korsen ting ser ut når ej vaska, men plutselig slo d mej då ej heldt på med den tredje jentedassen at dosetet sto oppe, og d hadde dei gjort på dei to første me. Og når ej så sjekka dei fire andre dassane, sto setet oppe på dei me. Og når ej no tenke mej om, syns ej å huske at ej faktisk måtte løfte noken av doseta på herretoaletta. Så, chicks: Fiks dokka egne bjelka før dokke uberettiga klaga på flisene våre!

Alive. Or hell

I dag he ej hatt en opplevelse ej he venta på lenge. D e noke som he leie mitt hjerte nært. Nesten som ei byrde. I dag va endelig dagen ej skulle la den byrda fare. D dreia sej om noke ikkje mindre enn, og ikkje større enn, filmen Alive. Om Rugby-laget som på en herlig frekk måte overlevde et flykræsj i Andesfjella. En film ej lenge he drømt om å sjå. Spør mej gjerne koffor. Den va reint fascinerande! Ej vil faktisk gå så longt som å karakterisere d som en sterk opplevelse. Longt bedre enn forventa! Spesielt viss en tek me dokumentaren som følgte me som ekstramateriale. D e et eller anna som fenga me ting som he me døden å gjer.

Disse folka va katolikka. Men likevel så hevda dei som hadde en nær døden-opplevelse at d va en go følelse. At dei såg noke fantastisk. D va en so sa han absolutt ikkje va redd for å dø no. Då dukka d opp et lite spørsmål: Vil alle menneske som e i ferd me å dø oppleve d som godt? Eller e d berre kristne? Trudde d berre va kristne, ej. Og at alle andre vart grepe av frykt. For d e no d som e logisk. Syns i alle fall ej. Viss helvete e i enden av tunnelen, kor fristande e d, liksom? Men kor plassera oss en katolikk hen? I den kristne båsen, eller i den ikkje-kristne? Ej meina.. ej e ikkje katolikk. Fordi ej meina d e vranglære. Men kor vrangt e d? Eller.. kor masse kan Gud akseptere av avvik frå den sanne kristendommen før han ikkje vil sleppe oss inn i evigheten? Synd e for så vidt synd. Og oss lære at Gud e en nådig Gud. Men d va d me å leve i synd me då.. Helgendyrkelse, ei hellig overbevisning om at d e rett. Og så e d feil. Leve en då i synd? Høm... Gla d ikkje e ej som bestemme ken som slepp inn og ikkje..

Men altså: He du ikkje sett Alive, så sørg for å sjå den. Ikkje pga av religiøse spørsmål, men rett og slett fordi d va en knakande go film!

Skrytepost

D e fredag, d e overskya, men likevel sol, og ej he vør heime i litt over to døgn. Må sei ej he opplevd tidenes beste velkomst-helsing! Ikkje frå søstre eller foreldre, men frå Skaparen i eigen person. Ka e vakrare enn fjell med snø halvveis ned i fjellsida, blå himmel og sol som speila sej i sjøen? Gud, din skjønnhet, e d d her d e snakk om? Ej e riktignok fremdeles oppreist, men du verden - d e vakkert!

Folk flest bor utafor Kina

D stend en plass i d hellige evangelium at viss en he sterk nok tru, ska en klare å flytte fjell. Ej veit ikkje heilt ken ej ska skylde på. E d mamma og pappa? Ledelsen på Vestborg (hardbarka NLM)? Den dårlige innflytelsen frå mine verdslige klassekamerata opp gjennom tidene? Eller kanskje rett og slett mi nedprioritering av tid me Herren sjøl? Eller ser Gud noke som ej ikkje ser, sia han ikkje vil sende oss meir frost og snø same kor ej ber? Ej he aldri opplevd en meir latterlig dårlig vinter med så patetisk lite snø og kulde som dinne vintern her! Ej he litt problem me å kjefte på Gud - tru d he litt me respekt for Han å gjer. Men i dag såg ej en reportasje frå Kina på Dagsrevyen. Dei fyre med kol, og d e visst ikkje så bra. Ikkje berre stel dei flesteparten av folka her på kloden, men no he dei tatt snøen vår me! Hadde d vør snø her no, hadde ej aldri fønne på å studere ende, ikkje hadde ej fått vassblemme under føtene av fotballspeling, og ej hadde sannsynligvis aldri gått t fots t Vettakollen!

Vintersol

Så va d harde faktum her: Vintern he sløppe taket og sola gjer alt den kan for å friste mej ut på den solfylte, så og sei vindstille balkongen vår. Og ej fell for fristelsen. Litt trist, litt godt. Godt fordi d e deilig å kjenne at en kan sitte i t-skjorte og svette en marsdag. Men trist fordi når en syns d e godt og kjenne at en bli tilfreds, så godtek en på en måte at vintern e over. Og d bli feil! Vintern skakje ver over før ette påske. Mars e riktig nok offisielt den første vårmåneden, men likevel - snøen skakje smelte vekk før ette påske, og i alle fall ikkje når palmesøndag e allerede 1. april! Men ska en likevel sjå på den positive sida, så tyde nok d vårtegnet her på at d bli en del soltima utpå balkongen i år me. Herligt! Og ja, ej elska bilde av mej sjøl!